Jarosław Kiriłłowicz 'Kiriłłycz' Gołowanow (1932-2003)

[Orionid]

Jarosław Kiriłłowicz 'Kiriłłycz' Gołowanow (02.06.1932-21.05.2003)

Jarosław Kiriłłowicz 'Kiriłłycz' Gołowanow został wyselekcjonowany jako kandydat na kosmonautę w ramach Grupa dziennikarzy 1 (1965).

Nie przeszedł oficjalnego szkolenia kosmonautycznego.

1956 ukończył wydział rakietowy Moskiewskiej Wyższej Szkoły Technicznej im. N. E. Baumana.
 
Po ukończeniu instytutu pracował w Instytucie Badawczym-1, którego dyrektorem naukowym był M. W. Kełdysz.

02.1958 rozpoczął pracę jako pracownik literacki w dziale naukowym w redakcji gazety „Komsomolskaja Prawda”.

Przez 10 lat był specjalnym korespondentem Komsomolskiej Prawdy na kosmodromie Bajkonur i w Centrum Łączności Kosmicznej Dalekiego Zasięgu.
 
07.1965-08.1965 przeszedł badania lekarskie w ramach przygotowań do lotu dziennikarza w kosmos.

1966 miały się odbyć ponowne badania, jednak po śmierci w 01.1966 Korolowa, który popierał pomysł lotu dziennikarza oraz z powodu opóźnień w budowie nowego wielomiejscowego statku kosmicznego Sojuz, program ten został anulowany.
 
Brał udział w rekrutacji w ramach programu „Kosmos dla Dzieci”.

12.1989 przeszedł wstępną selekcję medyczną.

01.1990 rozpoczął pogłębione badania medyczne, których nie udało mu się przejść pomyślnie (według niektórych doniesień zdiagnozowano u niego cukrzycę).
 
Opublikował ponad 1200 artykułów prasowych, esejów i raportów, ponad 160 artykułów w czasopismach, 20 książek o łącznym nakładzie ponad 2 300 000 egzemplarzy, opublikowanych w 25 językach.
 
21.05.2003 Jarosław Kiriłłowicz Gołowanow zmarł nagle w wieku 70. lat w wyniku udaru mózgu (inne źródło: wylew krwi do mózgu).

Prochy poddano kremacji i podzielono na dwie części.
Urnę z częścią prochów pochowano w Moskwie na cmentarzu Daniłowskim, w grobie rodziców.
Kolejna część prochów w 07.2003, zgodnie z jego wolą, w urnie została wrzucona do Morza Czarnego w pobliżu Gurzuf (Krym, Ukraina) w wąskim tunelu znajdującym się na głębokości 2-3 metrów pod kamieniem „Orkiestra”, leżącego w morzu u podnóża twierdz genueńskich.
Obecnie w tym miejscu nastąpiło osiadanie skał i tunel, w którym zainstalowano urnę, jest całkowicie zasypany.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/golovanov_yaroslav.htm
http://www.astronautix.com/g/golovanov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/g/golovanov-y.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/golovanov-jaroslav-kyrillovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_105.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Yaroslav_Golovanov
Голованов, Ярослав Кириллович.

https://www.kommersant.ru/doc/383215
https://www.livelib.ru/author/318834/top-yaroslav-golovanov

https://moscow-tombs.ru/by-years/golovanov_yk/
http://sm.evg-rumjantsev.ru/journalists/golovanov-yaroslav-kirillovich.htm

[Orionid]

Голованов много путешествует, побывав в 25 странах мира на всех континентах Земли кроме Антарктиды, как сам он говорит «купался во всех океанах земного шара». Стремясь получше узнать свою страну, Ярослав Кириллович предпринимает в 1975-1985 гг. путешествия по землям русского Нечерноземья, побывав в 30 регионах европейской части России. Адреса его репортажей: Украина, Крым, Прибалтика, Кавказ, Урал, Сибирь, Средняя Азия, горы Памира и Тянь-Шаня, Дальний Восток, Камчатка, Сахалин, Курилы. (...)

Я.Голованов — лауреат высшей журналисткой премии «Золотое перо», награжден орденом «Знак почета», за пропаганду достижений в освоении космоса награжден медалями К. Циолковского, С. Королева, М. Келдыша, ГДЛ-ОКБ, Н. Пилюгина, В. Макеева, почетным дипломом Ю. Гагарина, Заслуженный работник культуры РФ.

С 1966 по 1987 год входил в состав писателей и журналистов, писавших под псевдонимом Павел Багряк.

https://fantlab.ru/autor743

Календарь поэзии: Ярослав Голованов не писал стихи, но чувствовал жизнь, как чувствуют ее поэты
24.08.2022 12:21

Ярослав Голованов должен был стать первым в мире журналистом, полетевшим в космос. Так решил Сергей Павлович Королёв. Но Главный конструктор внезапно умер.

https://rg.ru/2022/08/24/nochiu-byl-u-menia-pushkin.html

https://cbsbaikonur.ru/nashi-izdaniya/informatsionnyie-listki/zolotoe-pero-rossii-yaroslav-golovanov