(4)
Lata szkolneW połowie lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku, gdy byłem uczniem szkoły podstawowej w Milówce, w kinie „Tęcza” oglądając Kronikę Filmową zobaczyłem start amerykańskiej rakiety „Aerobee”.
Lot tej rakiety tak mnie zafascynował, że zacząłem się interesować techniką rakietową i kosmosem.
Wydarzenie to zainspirowało minie tak bardzo, że właśnie wtedy rozpocząłem budowę rakiet modelarskich, w których materiałem napędowym były palne fotograficzne klisze celulozowe, które dostawałem od księdza Henryka Hubnera, mojego katechety i nauczyciela fotografii.
Kiedy w 1957 roku wystrzelono pierwszego sztucznego satelitę Ziemi „Sputnik-1”, a byłem już wtedy w dziewiątej klasie Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Żywcu, to można powiedzieć, że już wówczas byłem z kosmosem za pan brat.
Po wystrzeleniu pierwszego i drugiego sputnika, redakcja „Świata Młodych”, tygodnika dla młodzieży szkolnej, ogłosiła konkurs o tematyce kosmicznej: „Astroekspedycja”.
W konkursie tym zająłem 3-cie miejsce a w nagrodę wyjechałem na miesięczny obóz pionierski do miejscowości „Złote Piaski” pod Warną w Bułgarii. (...)
https://piotrwolanski.pl/moja_droga_do_kosmosu/2)
Politechnika Warszawska jest organizatorem nowej inicjatywy mającej na celu promowanie utalentowanych naukowców i rozwój technologii kosmicznych, ze szczególnym uwzględnieniem napędów lotniczych.
https://ilot.lukasiewicz.gov.pl/en/lukasiewicz-instytut-lotnictwa-jednym-z-fundatorow-stypendium-im-profesora-piotra-wolanskiego/