DC Hilmers - 28.01.1950

[Orionid]

David Carl Hilmers został wyselekcjonowany w ramach NASA grupa 9 (1980).

Odbył 4 loty kosmiczne, które trwały łącznie 20d 14h 17m 52s:
03.10.1985-07.10.1985 STS-51J Atlantis/F-1 004:01:44:38
29.09.1988-03.10.1988 STS-26 Discovery/F-7 004:01:00:08
28.02.1990-04.03.1990 STS-36 Atlantis/F-6 004:10:18:22
22.01.1992-30.01.1992 STS-42 Discovery/F-14 008:01:14:44

1972 ukończył Cornell College, uzyskując tytuł licencjata z matematyki.

1972 zaciągnął się do Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych.

Ukończył szkolenie w Marine Corps Basic School i Naval Flight Officer School, a następnie został przydzielony do VMA(AW)-121, bazy lotniczej Marine Corps Air Station Cherry Point w Karolinie Północnej jako bombardier-nawigator  A-6 Intruder.

1975 został przydzielony jako oficer łącznikowy lotnictwa do 1. batalionu  2d Marine Division, wysłanej do 6. Floty Stanów Zjednoczonych na Morzu Śródziemnym.

1977 uzyskał tytuł magistra inżynierii elektrycznej w U.S. Naval Postgraduate School.

1978 uzyskał kwalifikacje inżyniera elektryka w U.S. Naval Postgraduate School.

1978 po ukończeniu studiów podyplomowych, został przydzielony do 1st Marine Aircraft Wing w Iwakuni w Japonii.

Następnie został przeniesiony do 3d Marine Aircraft Wing w MCAS El Toro w Kalifornii, gdzie służył aż do dołączenia do korpusu astronautów NASA.

1991 rozpoczął naukę w Baylor College of Medicine w Houston w Teksasie i pomyślnie ukończył studia, uzyskując tytuł doktora medycyny.

01.11.1992 przeszedł na emeryturę w stopniu pułkownika Korpusu Piechoty Morskiej.

Po przyjęciu do NASA pracował nad górnymi stopniami PAM, IUS i Centaur oraz przeprowadzał walidację oprogramowania w Laboratorium Integracji Awioniki Wahadłowców.

Pełnił funkcję koordynatora szkolenia astronautów, pracował przy ładunkach Departamentu Obrony i był operatorem łączności (CAPCOM).

1983 rozpoczął szkolenie jako członek załogi misji STS-51J dedykowanej Departamentowi Obrony.

Misja STS-51J Atlantis była drugim lotem wahadłowca dla Departamentu Obrony, a większość Informacji na ten temat pozostała utajniona.

Po raz drugi NASA nie udzieliła komentarza przed startem do dziewięciu minut przed startem.

William Pailes został jako MSE drugim wojskowym astronautą w kosmosie.

Załoga rozmieściła na orbitach dwa wojskowe satelity komunikacyjne DSCS III (USA-11 i USA-12).
Oba zostały umieszczone na GEO przy użyciu górnego stopnia IUS

Satelita DSCS-III ważył 1235 kg
Prostokątny korpus miał wymiary 1,8 x 1,8 x 2,1 m i rozpiętość 11,5 m z rozłożonymi panelami słonecznymi.
Koszt każdego satelity DSCS III wynosi ok. 100 000 000 dolarów.

Satelity DSCS III zapewniły znaczne możliwości obsługiwania połączeń o dużej przepustowości między wszystkimi terminalami i umożliwiały łączność i kontrolę satelitów w sytuacjach kryzysowych i awaryjnych.

05.1985 jeszcze przed pierwszym lotem, został włączony do załogi wahadłowca STS-61F, który miał w 05.1986 wynieść sondę kosmiczną Ulysses przy użyciu górnego stopnia Centaur.
Lot był kilkakrotnie przekładany, a w 07.1986 wstrzymano wszelkie prace nad stopniem Centaur.

09.02.1987 w komunikacie prasowym NASA 87-2 ogłoszono, że został mianowany specjalistą misji STS-26, której start zaplanowano na 18.02.1988.

Misja STS-26 Discovery była pierwszą od katastrofy Challengera.
Discovery został poddany ponad 100. modyfikacjom.

Załoga rozmieściła na orbicie TDRS-C (Tracking a Data Relay Satellite).

Został przeprowadzony eksperyment PVTOS (Physical Vapor Transport of Organic Solids)
z wytwarzaniem organicznych cienkich warstw z uporządkowanymi strukturami krystalicznymi oraz do badania ich optycznych, elektrycznych i chemicznych właściwości.

Misja STS-36 Atlantis była szóstym lotem wahadłowca dedykowanym Departamentowi Obrony.
Większość informacji na jego temat pozostała utajniona.
Po raz szósty NASA nie udzieliła komentarza do dziewięciu minut przed startem.
Była to czwarta misja wojskowa bez MSE wśród członków załogi.

Głównym celem było rozmieszczenie satelity zwiadowczego AFP-731 (KH-12; USA-53)

Uważa się, że satelity KH-11 rozmiarem i kształtem przypominają HST, ponieważ satelity te były wysyłane w podobnych kontenerach i miały porównywalne średnice luster.

Zakładając istnienie 2,4-metrowego zwierciadła, teoretyczna rozdzielczość może wynosić 15 cm.

01.1991 rozpoczął szkolenie do lotu STS-42.

Misja STS-42 Discovery wyniosła  IML-1 (International Microgravity Laboratory).

Był szefem Mission Development Branch.

10.1992 przeszedł na emeryturę z NASA.

2000 został członkiem Katedry Medycyny Wewnętrznej i Pediatrii w Baylor College of Medicine w Houston.

2020 pełnił funkcję dyrektora i naczelnego lekarza australijskiej organizacji humanitarnej Hepatitis B Free, która zajmuje się walką z wirusowym zapaleniem wątroby typu B.

Brał udział w pracach wielu zespołów reagowania kryzysowego, m.in. w Iraku podczas walk, w Azji Południowo-Wschodniej po tsunami w 2005, na Haiti po niszczycielskim trzęsieniu ziemi w 2010 oraz w Liberii, gdzie leczył pacjentów podczas epidemii eboli.

https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2016/01/hilmers_david.pdf

http://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/hilmers_david.htm
http://www.astronautix.com/h/hilmers.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/h/hilmers-d.php

https://mek.kosmo.cz/bio/usa/00185.htm
https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/hilmers-david-carl.html
https://www.astronaut.ru/crossroad/185.htm
https://www.april12.eu/usaastron/hilmers185ru.html

https://en.wikipedia.org/wiki/David_C._Hilmers
https://pl.wikipedia.org/wiki/David_Hilmers

https://www.risenmagazine.com/infinity-beyond-nasa-astronaut-david-hilmers/
https://www.risenmagazine.com/astronaut-david-hilmers/

Stephane SEBILE @spacemen1969 8:10 AM · Jan 28, 2023
28 janvier...
Joyeux anniversaire (73) à David Hilmers 🎂🎂🎂
(4 vols : STS-51J / 26 / 36 / 42 soit 20 jours 14 heures 16 minutes dans l'espace)

https://x.com/spacemen1969/status/1619231298937036802