Tadeusz Kuziora (1949-2025)

[Orionid]

Tadeusz Kuziora (03.03.1949-16.05.2025)

Gen. bryg. inż. pil. Tadeusz Kuziora zmarł w wieku 76. lat w szpitalu w Warszawie .

27.05.2025 o 10.00 rozpoczęła się ceremonia pożegnalna w Domu Przedpogrzebowym, na Cmentarzu Wojskowym, na Powązkach przy ul. Powązkowskiej 43/45 w Warszawie, po której nastąpiło odprowadzenie urny do kolumbarium.

Tadeusz Kuziora był jednym z 4. głównych polskich kandydatów do lotu kosmicznego w ramach Interkosmos grupa 1 (1976).

03.03.1949 urodził się w Tarnowie.

1967 ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Tarnowie.

03.01.1968 wstąpił do Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie.

28.11.1971 został promowany na podporucznika, otrzymał tytuł inżyniera i pilota wojskowego (po ukończeniu szkolenia pilota bojowego na samolotach TS-8 Bies i Lim-2).

Przydzielony został do 8. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego w Mirosławcu, gzie wykonywał loty na samolotach Lim-6 bis.

03.02.1973 rozpoczął służbę jako starszy pilot w 3. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Bydgoszczy.

Następnie został dowódcą klucza lotniczego, wykonując loty na samolotach Su-7.

02.10.1975-16.07.1978 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie.

10.1976 i 11.1976 przeszedł badania lekarskie w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. Jurija Gagarina.

24.11.1976 decyzją Państwowej Komisji Lekarskiej został uznany za zdolnego do lotów kosmicznych.

Po studiach powrócił do Bydgoszczy gdzie 17.07.1978 został zastępcą dowódcy eskadry lotniczej ds. liniowych.

12.06.1979 został dowódcą eskadry.

Po 7. latach służby w 3. Pułku (z przerwą na studia), 02.03.1980 został szefem sztabu - zastępcą dowódcy.

12.03.1981-01.03.1983 był starszym nawigatorem w 3. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego.

02.03.1983 objął stanowisko zastępcy dowódcy pułku do spraw szkolenia w 7. Pułku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego w Powidzu.

Przeszkolił się w lotach na samolotach Su-20 i Su-22.

09.11.1984-05.08.1986 był dowódcą 7. Pułku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.

Po przekazaniu obowiązków dowódcy pułku swemu następcy został szefem Oddziału Strzelania Powietrznego w Dowództwie Wojsk Lotniczych w Poznaniu, którą to funkcję pełnił do 30.06.1990.

Po połączeniu Wojsk Lotniczych z Wojskami Obrony Powietrznej Kraju został szefem Oddziału Nawigacji w Dowództwie WLOP (Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej).

08.09.1991 został zastępcą Szefa Wojsk Lotniczych - szefem Oddziału Szkolenia Lotniczego.

01.10.1992 został przyjęty na Podyplomowe Studia Operacyjno - Strategiczne w Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie.

Po ukończeniu studiów, 10.08.1993 powrócił do Dowództwa WLOP, gdzie był nadal zastępcą Szefa Wojsk Lotniczych.

25.08.1994 został dowódcą 3. Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego i dowódcą Garnizonu Lotniczego Świdwin (dowodził nią do 25.11.1996).

11.11.1994 został awansowany do stopnia generała brygady.

26.11.1996 otrzymał stanowisko zastępcy Szefa Zarządu Programowania Szkolenia Sił Zbrojnych w Sztabie Generalnym WP.

16.07.1999 rozpoczął pełnienie funkcji Szefa Zarządu Koordynacyjnego Generalnego Zarządu Dowodzenia i Łączności (P-6) Sztabu Generalnego WP.

22.11.2002-2004 był komendantem-rektorem Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie.

06.10.2004-07.2007 był dowódcą 2. KOP (Korpus Obrony Powietrznej) w Bydgoszczy.

31.01.2008 został zwolniony do rezerwy.

Czołowa postać Lotnictwa Polskiego.
Uczestniczył w wielu ćwiczeniach w tym m. in. na poligonach: Drawsko, Ustka, Nadarzyce, Podborsko, Solec Kujawski i Polesskij.

W czasie jego dowodzenia piloci szkolili się na poligonie Drawsko w odpalaniu ciężkich rakiet z głowicą laserową H-29Ł i telewizyjną H-29T, podwieszanych pod kadłubem samolotu Su-22M4 na wyrzutni katapultowej AKU-58 oraz na poligonie Ustka w odpalaniu lotniczych pocisków rakietowych kierowanych klasy powietrze – powietrze R-60 do celów powietrznych, świetlnych opadających na spadochronie bomb CP-100-MR.

Był pilotem wojskowym klasy mistrzowskiej.

Jego nalot wyniósł ponad 2000 godzin.

Był członkiem Światowego Stowarzyszenia Lotników Polskich.

Znał język angielski i rosyjski.

Wspierał finansowo Komitet Budowy Pomnika „Chwała Lotnikom Polskim” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie z okazji 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, 100-lecia Lotnictwa Polskiego i 115-lecia lotnictwa światowego.

28.08.2018 nastąpiło uroczyste odsłonięcie pomnika.

Mieszkał z rodziną w Warszawie.

Miał Żonę Grażynę, syna Mateusza, synową Katarzynę oraz dwie wnuczki Lenę i Maję.

Więcej: Post Związek Żołnierzy Wojska Polskiego Koło nr 25 Goleniów
https://www.altair.com.pl/zmarl-gen-bryg-inz-pil-tadeusz-kuziora

https://www.spacefacts.de/bios/candidates/english/kuziora_tadeusz.htm

https://www.astronaut.ru/index/in_pers/10_004.htm

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Kuziora

CF https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=288.msg106544#msg106544

[Orionid]

Widzę, że żaden z serwisów nie został jeszcze zaktualizowany.

Lot, którego nigdy nie było. Historia Tadeusza Kuziory – zastępcy Mirosława Hermaszewskiego
13 lipca 2017 08:30


Powitanie Hermaszewskiego i Klimiuka po locie w kosmos Foto: Tadeusz Zagoździński / PAP

Godziny morderczych treningów, przygotowań i dwuletnie oczekiwania. Gdy 27 czerwca 1978 roku rakieta Sojuz 30 z majorem Mirosławem Hermaszewskim wylatywał w kosmos, on mógł jedynie odprowadzać ją wzrokiem. Teraz Tadeusz Kuziora miał okazję przeżyć historyczny lot zaglądając do okularów VR.

27 czerwca 1978 roku, o godzinie 17:27 polskiego czasu, rakieta Sojuz 30 wystartowała z kosmodromu Bajkonur w Kazachstanie, wynosząc na orbitę dwóch astronautów. Jednym z nich był Rosjanin Piotr Klimuk, drugim Mirosław Hermaszewski – jedyny jak dotąd Polak, któremu udało się pofrunąć w kosmos. Niewielu jednak wie, że jak w każdej misji kosmicznej liderzy mieli swoich zastępców. Dublerami Heramszewskiego byli Krzysztof Jankowski Henryk Hałka i Tadeusz Kuziora.

Wszystko zaczęło się dwa lata wcześniej, bo w roku 1976. Dziś generał wówczas młody porucznik Kuziora był jednym z czterech wytypowanych do misji polskich lotników. 27-letniego Kuziorę wysłano na specjalne badania. Sam opowiada, że w czasach w których w Polsce panował powszechny niedostatek podstawowych artykułów on mógł doświadczać kontaktu z najnowszymi technologiami, a szczególne wrażenie robiło na nim podmoskiewskie Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina potocznie zwane Gwiezdnym Miasteczkiem. To tam musiał zdać kolejne egzaminy odporności między innymi na przeciążenia, test psychologiczny i dziesiątki egzaminów sprawnościowych.

Niestety już na ostatnim etapie eliminacji okazało się że w kosmos poleci Hermaszewski, a jego zastępcą miał być w pierwszej kolejności Jankowski, Kuziora był następny.

Czas trwania lotu – 190 godzin 3 minuty 4 sekundy (czyli ponad siedem dni). Przebyty dystans – 5 273 257 km czyli trzynastokrotność dystansu dzielącego Ziemię i Księżyc. Tak w podstawowych statystykach wyglądał lot Sojuza po orbicie ziemskiej. Niestety Kuziora mógł ten moment śledzić jedynie przez radiołącze, a o widokach dowiadywać się z komunikatów Hermaszewskiego.

39 lat później Samsung korzystając z technologii VR zaprezentował za pomocą najnowszego modelu Galaxy S8 i okularów Gear VR odtworzony lot z pierwszym który był sam Kuziora, za nim zebrani dziennikarze i wszyscy, którzy mogą akcję nazwano The Missed Spaceflight, bo 68-letni mógł wreszcie przeżyć lot, który przeszedł mu koło nosa.

Chociaż nie udało się polecieć w kosmos, to Kuziora wspomina, że nawet jako rezerwowy kosmonauta zyskał w kraju sporą popularność. W jednym z wywiadów opowiadał chociażby o tym, że od czasu misji w jego rodzinnym Tarnowie ludzie zaczęli go rozpoznawać, a 12 czerwca 1979 został dowódcą eskadry lotniczej w Bydgoszczy.

Wraz z wizualizacją The Missed Spaceflight zaprezentowano również dokument poświęcony Generałowi Tadeuszowi Kuziorze, również dostępny w internecie.
https://www.newsweek.pl/historia/lot-ktorego-nigdy-nie-bylo-historia-tadeusza-kuziory-zastepcy-miroslawa/dp6p0ys

[mss]

Dzięki za informację. Jest aktualizacja biosu Tadeusza Kuziory

=> http://lk.astronautilus.pl/astros/kuziora.htm 

Dodatkowa informacja:

https://www.wojsko-polskie.pl/law/articles/aktualnosci-w/z-ogromnym-smutkiem-i-zalem-zawiadamiamy-o-smierci-pana-gen-bryg-pil-mgr-inz-tadeusza-kuziory/