Do tej pory na Tytanie znaleziono 60 kraterów uderzeniowych. Ostatnio ich analizy dostarczyły pierwszych miarowych informacji na temat kształtowania powierzchni przez pogodę. W tym celu wygląd kraterów porównano z kraterami na Ganimedesie, księżycu o podbitych rozmiarach. Kratery na Tytanie okazały się znacznie płytsze. Do badań zastosowano stosunek między średnicą i głębokością kraterów. Dla Ganimedesa został on wyprowadzony z obrazów stereoskopowych z Galileo. Głębokość kraterów na Tytanie została oszacowana na podstawie obserwacji radarowych. Kratery na Tytanie muszą więc zapełniać się piaskiem. Jest to prawdopodobnie piasek organiczny powstały na skutek reakcji fotochemicznych prowokujących rozpad metanu. Do wypełnienia kraterów do obserwowanego poziomu Tytan musiałby posiadać atmosferę bogatą w metan przez co najmniej kilkaset milionów lat. Jednak obecna ilość metanu w atmosferze zostałaby zniszczona przez promieniowanie słoneczne w czasie kilkudziesięciu milionów lat. Tak więc metan musi się odnawiać, lub też w przeszłości występował w znacznie większej koncentracji.
Zapełnianie kraterów mogła też powodować erozja wołana przez przepływ ciekłego metanu i etanu. W tym wypadku jednak zaobserwowano by kratery wypełnione częściowo. Takich jak do tej pory nie znaleziono. Innym mechanizmem może być pełznięcie lodu tworzącego skorupę. W temperaturach występujących na Tytanie jest ono jednak na tyle niewielkie, że nie spowodowałoby obserwowanego wypłonienia kraterów.
Badane kratery znajdują się obszarze równikowym. W regionach biegunowych, gdzie powierzchnia może być przesycona cieczą kratery mogą być zatarte i praktycznie zupełnie niewidoczne.
http://saturn.jpl.nasa.gov/news/cassinifeatures/feature20130117/Porównanie stosunkowo młodego krateru Sinlap (obraz radarowy z 15 lutego 2005 r) i starego, zapełnionego krateru Soi (mozaika złożona z fragmentów pasów z 22 czerwca 2006 r i 21 maja 2009r):
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16638
Wątek: Cassini (Przeczytany 269376 razy)