Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity

[Radek68]

Patrząc na ciśnienie tam panujące to wnioskuję, że musiało mocno powiać. Aby na Ziemi przesunąć spadochron wystarczy zwykła słaba bryza (wiem coś o tym, ciągnął mnie kiedyś spadochron po trawie☻, ale tu mamy naprawdę dużą gęstość atmosfery), natomiast na Marsie to zaledwie 1/10.
Co do wnętrza krateru to możliwe, że tam trochę mocniej wieje, ale nie mogą to być duże różnice.

[Scorus]

Na zjeździe Europejskiej Unii Nauk Geofizycznych w Wiedniu zaprezentowano nowe wyniki z MSL.
http://mars.jpl.nasa.gov/msl/news/whatsnew/index.cfm?FuseAction=ShowNews&NewsID=1461


Instrument SAM przed koniunkcją wykonał analizę czwartej porcji materiału z odwiertu w skale John Klein. Potwierdziły one wcześniejsze badania składu chemicznego - detekcji uwodnionych minerałów, nadchloranów, siarczanów, siarczków oraz glinokrzemianów.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16817

Ponadto SAM dostarczył najdokładniejszych pomiarów stosunków izotopów argonu w atmosferze. Rozwiały one wątpoliwości wynikające z dużych marginesów błędów w pomiarach sond Viking oraz w pomiarach bardzo małych próbek z meteorytów marsjańskich. Wyniki potwierdziły zachodzenie procesu utraty atmosfery. Zawartość argonu 36 okazała się 4 razy większa od zawartości argonu 38. Stsunek ten jest znacznie mniejszy od występującego pierwotnie w Układzie Słonecznym i obserwowanego na Słońcu oraz na Jowiszu. Jest to spowodowane szybszą utratą lżejszych izotopów.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16818

[Scorus]

Pomiary REMS wykazały, że temperatura powietrza nie podlegała większym sezonowym wahaniom od czasu wylądowania na Marsie. Temperatura gruntu zmieniała się w związku z przekroczeniem granicy obszarów różniących się inercją cieplną.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16913

Pomiary ciśnienia w ciągu wielu dni pokazały jego wzrost związany z sublimacją lodu CO2 z południowej czapy polarnej.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16912

Pomiary wilgotności powietrza wykazały natomiast zmiany wraz z lokalizacją łazika i różnymi typami skał. Są to pierwsze systematyczne pomiary wilgotności na Marsie. Jak na standardy ziemskie powietrze jest oczywiście bardzo suche.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16915

Pomiary ciśnienia w krótkich odstępach czasu wykazały występowanie jego krótkotrwałych wahań charakterystycznych dla zawirowań typu diabłów pyłowych. Zostały one znalezione już podczas misji Mars Pathfinder i Phoenix, gdzie były bardziej liczne. Wykryto też zmiany temperatury i przejrzystości powietrza związane z unoszeniem pyłu przez zawirowania.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16914

[Scorus]

ChemCam okazał się bardzo skutecznym instrumentem w usuwaniu pyłu ze skał. Pulsy laserowe powodują powstanie małych fal uderzeniowym zdmuchujących pył z powierzchni badanych obiektów.
Zdjęcie oczyszczonej  ten sposób skały, z Sol 84:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16819

Ponadto ChemCam dostarczył informacji na temat składu pierwiastkowego pyłu. Strzelanie laserem w grafitowy cel kalibracyjny pozwoliło na wykrycie różnorodnych substancji na początku serii strzałów. Następnie można było zobaczyć efekt usunięcia pyłu z powierzchni. W pyle wykryto między innymi magnez, krzem, glin, potas i tlen. Zarejestrowano też wodór, który może być składnikiem grupy hydroksylowej, świadcząc o obecności wody związanej w minerałach.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16910

Skały, pył i luźne gleby badane podczas pierwszych 100 dni misji różniły się zawartością wodoru i zasadowością. Skały różniły się też między sobą. Charakteryzowały się jednak małą zawartością wodoru. Zawartość wody i zasadowość gleb znajdowała się w szerokim przedziale. Analiza skupień wykazała obecność dwóch typów gleb oraz ich mieszaniny. Jednym z komponentów była gleba gruboziarnista, a drugim (silnie zasadowa, uboga w wodór) a drugim. Jest ona prawdopodobnie osadem aluwialnym naniesionym doliną Peace Vallis. Drugim komponentem jest gleba drobnoziarnista (słabo zasadowa, bogata w wodór), będą osadem eolicznym. Pył okazał się podobny do gleby drobnoziarnistej.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16911

Pozycjonowanie impulsów ChemCam jest na tyle dokładne, że można było wykonać pomiary na ścianach odwiertu i w jego pobliżu.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16922

Po koniunkcji planowane jest wykonanie odwiertu w innej skale w obecnej lokalizacji. Cel nie został jeszcze wybrany.

[Scorus]

Zdjęcie z MastCam pokazujące miejsce wyrzucenia zbędnego materiału z CHIMRA, zarówno przesianego jak i nie przesianego.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16815

[Scorus]

Phil Stooke zaprezentował nowe mapki ilustrujące działalność łazika.

Pełna trasa jazdy (MRO/HiRISE):
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=29955

Okolice miejsca lądowania (NavCam):
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=29957

Rocknest (NavCam):
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=29985

Yellowknife Bay (NavCam):
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=29956

[Scorus]

Zdjęcie z HiRISE pokazujące ślady i łazika, z 2 stycznia.
http://hirise.lpl.arizona.edu/ESP_030168_1755

[Romek63]

Tych fotek jeszcze chyba nikt tu nie zamieszczał.
Trzy nowe panoramy. Każde zdjęcie jest mozaiką złożoną z ponad 20 surowych zdjęć wykonanych przez łazik.





Te panoramy rzeczywiście podobają mi się bardzo 

A tutaj artykuł na ten temat:
http://www.space.com/20862-stunning-mars-panoramas-curiosity-rover.html

[Alferek]

Curiosity na facebooku poinformował, że koniunkcja ze Słońcem się skończyła i wraca do pracy.
Tak więc rozpoczyna się nowy sezon...

[kanarkusmaximus]

Mamy nadzieję na kolejne jazdy łazika!

[Air Q]

Ciekawe, zaraz po koniunkcji zaktualizowano oprogramowanie łazika, które dodało m.in. autonawigację oraz zabezpieczenie, które ma przeciwdziałać skierowaniu ChemCam w stronę Słońca.

[ekoplaneta]

A ja mam pytanie. Kiedy łazik ruszy dalej w jazdę? Chyba od grudnia stoi on w tej samej okolicy, co widać po zdjęciach ....
W porównaniu do MSL Opportunity to prawdziwy sprinter, mimo, że jest zasilany energią Słońca.

[NilQ]

Wybrano już kolejny cel do wiercenia - skała nazwana "Cumberland" - głównym powodem badania jest potwierdzenie wyników otrzymanych wcześniej. Obiekt znajduje się około 2.75 metra na zachód od poprzednio wierconej skały "John Klein".

A ja mam pytanie. Kiedy łazik ruszy dalej w jazdę? Chyba od grudnia stoi on w tej samej okolicy, co widać po zdjęciach ....
W porównaniu do MSL Opportunity to prawdziwy sprinter, mimo, że jest zasilany energią Słońca.

Chyba jego głównym zadaniem jest prowadzić badania naukowe, a nie wycieczki krajoznawcze. Tak czy inaczej:

After the second rock drilling in Yellowknife Bay and a few other investigations nearby, the rover will drive toward the base of Mount Sharp, a 3-mile-tall (5-kilometers) layered mountain inside the crater.

http://mars.jpl.nasa.gov/msl/news/whatsnew/index.cfm?FuseAction=ShowNews&NewsID=1471
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16927

[station]

Rover ma ruszyć w dalszą podróż właśnie jakoś teraz, po koniunkcji. A Eko ma rację, MSL postał wyjątkowo długo w tym samym obszarze, Opportunity robił krótsze przystanki, z drugiej strony MSL to właśnie całe jeżdżące laboratorium i roboty wokół próbek jest przy okazji postojów dużo więcej z dużo bardziej ciekawszymi wynikami. W każdym bądź razie przydałoby sięteraz faktycznie rozkulać na dobre Curiosity i skierować go w docelowy rejon podnóża góry centralnej krateru co i tak zajmie mu pewnie z dobry rok ziemski.

[Scorus]

Nie będę przypominał ile Oppoortunity siedział w Endurance, Victorii i Cape York.