Orbital Flight Test - pierwszy testowy lot statku Starliner

[Adam.Przybyla]

Tz. falcon sie do tego nadaje, moze odtworzyc "linie kolejowa" na orbite.
Duzej przechowalni na powierzchnii nie potrzebuja;-) Starcza okreslowe loty
co kilka dni.  Musza tylko skrocic okres przygotowawczy na Ziemi. Z powazaniem
                                        Adam Przybyla

[aerg]

Błąd czasu w tym timerze wynosił aż 11 godzin. Jak dla mnie to pierwszą warstwą ochrony przed tego typu błędami powinien być wogóle brak możliwości wpisania do timera tak długiego czasu (przynajmniej w fazie od startu z ziemi do separacji Starlinera). Od startu do separacji upływa mniej niż godzina, więc cokolwiek ten timer nie odmierzał musiało trwać najwyżej minuty.

Jeżeli dobrze wyczytałem to stracili komunikację przed tym złym odpaleniem bo Starliner źle się ustawił (bo myślał, że jest gdzie indziej). Jak odzyskali komunikację było już po wszystkim.

Korzystali z TDRS. W przypadku pierwszego lotu to Starliner powinien być "obstawiony" tymi satelitami komunikacyjnymi, tak żeby w każdej jego pozycji można było utrzymać łączność. No i o ile antena nadawcza mogła być wbudowana tylko w jednym miejscu, to anten odbiorczych powinno być więcej, żeby zminimalizować "martwe pola" przy komunikacji z kontrolerami na ziemi.

No ale nic, błąd software/timera naprawią, żadnego zagrożenia dla życia astronautów nie było (w razie powtórki problemu po prostu wrócą na ziemię bez dokowania), lądowanie było udane. Także następny lot może już być z ludźmi na pokładzie, nie ma co przedłużać opóźnień.

Jasne że mogą ludzie lecieć - przynajmniej z pierwszych miejsc zobaczą na własne oczy co ten software zrobi przy dokowaniu!

Coś mi się kojarzy że kilka lat temu Rosjanie próbowali w celu "cięcia kosztów" ręcznie zadokować Sojuza do ISS, a nie automatycznie. Skończyło się bodajże uszkodzeniem węzła cumowniczego. Jeśli automatyka zawiedzie to astronautom z pokładu Starlinera napewno łatwiej byłoby go zadokować ręcznie niż naprowadzać go przez astronautę z ISS. Pozatym jak będzie błąd to raczej "gruby" (jak teraz), więc że dokowanie będzie nieudane stwierdzą już przy zbliżaniu się do ISS, a nie tuż tuż przed samym zadokowaniem (kiedy już mógłby być problem z przerwaniem tej operacji).

[magiczny]

Coś mi się kojarzy że kilka lat temu Rosjanie próbowali w celu "cięcia kosztów" ręcznie zadokować Sojuza do ISS, a nie automatycznie. Skończyło się bodajże uszkodzeniem węzła cumowniczego.

Na ISS był taki problem? Nie słyszałem, natomiast pewien jestem że w 1997r kolizja Progresa z Mirem była tym spowodowana, oszczędnościami i próbą ręcznego cumowania, skończyło się uszkodzonymi bateriami słonecznymi i przedziurawieniem jednego z modułów stacji.

[station]

https://boeing.mediaroom.com/2019-12-23-Boeing-Announces-Leadership-Changes

Hmm, wydaje mi się, że decyzja co do CEO tej firmy zapadła wcześniej, nie tego dnia. Raczej pewnie dymisja prezesa i wstawienie nowej osoby w tak dużej spółce to kilkugodzinny proces. Raczej bym obstawiał, że stało się to przed 21 grudnia.

Również przypuszczam, że decyzja o zmianie "głowy" zapadła zapewne już po 2 katastrofach 737-MAX. To co obserwujemy teraz czyli - pomijając już średnio udany OFT Starliner'a (przy całej pełni uprawianego przez Boeing białego marketingu) - jest efektem fatalnej polityki zarządzania tą firmą, w tym przede wszystkim brakiem rzetelnych scenariuszów testów. Boeing ponosi obecnie potężne straty bezpośrednio związane właśnie z fatalnym zarządzaniem projektami. I tak jak napisałem wcześniej - pomijając rzecz jasna zupełnie inny charakter podmiotowy - pod tym względem firma ta czerpie "wzorce" prosto z NASA. Na końcu, chciałoby się rzec "z ciekawostek" można zauważyć, że podstawowym źródłem problemów jest pion programistyczny, zarówno obie katastrofy MAX'ów jak i porażka OFT wynikały z ewidentnych błędów oprogramowania czyli stricte czynnika ludzkiego.

[station]

Coś mi się kojarzy że kilka lat temu Rosjanie próbowali w celu "cięcia kosztów" ręcznie zadokować Sojuza do ISS, a nie automatycznie. Skończyło się bodajże uszkodzeniem węzła cumowniczego.

Na ISS był taki problem? Nie słyszałem, natomiast pewien jestem że w 1997r kolizja Progresa z Mirem była tym spowodowana. Oszczędnościami i próbą ręcznego cumowania, skończyło się uszkodzonymi bateriami słonecznymi i przedziurawieniem jednego z modułów stacji.

Na MIR doszło rzeczywiście do takiego zdarzenia, zdrowo uszkodzono wtedy moduł bodajże SPEKTR, gdy ręcznie sterowany PROGRESS (TORU) mocno zboczył ze ścieżki cumowania i przywalił w panele fotowoltaiczne tego modułu, wyłączając go skutecznie z dalszego użytkowania. W przypadku ISS to pamiętam, że trzeba było bodajże w 2013 albo 2014 roku ręcznie cumować PROGRESS'em, ale wszystko poszło dobrze, nie uszkodzono węzła cumowniczego. Natomiast w 2016 roku Rosjanie testowali nowy typ systemu automatycznego cumowania - KURS NA, przy okazji testowali też nową wersję systemu cumowania ręcznego - i tam pojawiły się jakieś problemy, ale także na szczęście PROGRESS zacumował nie wyrządzając uszkodzeń.

[Mikkael]

Pierwszy CST-100 otrzymał nazwę indywidualną, nawiązującą do statku badawczego Jacquesa Costeau - "Calypso". Takie imię nadała kapsule Sunita Williams, która będzie nią dowodziła w drugiej misji tego egzemplarza 

Czy rzeczywiście ten sam egzemplarz ma lecieć w USCV-2?

Tak jest

https://spaceflightnow.com/2019/12/22/boeings-first-crew-capsule-christened-calypso/

[JSz]

Coś mi się kojarzy że kilka lat temu Rosjanie próbowali w celu "cięcia kosztów" ręcznie zadokować Sojuza do ISS, a nie automatycznie. Skończyło się bodajże uszkodzeniem węzła cumowniczego.

Było na odwrót: w 2015 r. Sojuz TMA-19M na skutek awarii systemu Kurs został zacumowany ręcznie. Wówczas Jurij Malenczenko przeprowadził perfekcyjny manewr połączenia - było to wtedy dość głośne.

[aerg]

W przypadku ISS to pamiętam, że trzeba było bodajże w 2013 albo 2014 roku ręcznie cumować PROGRESS'em, ale wszystko poszło dobrze, nie uszkodzono węzła cumowniczego. Natomiast w 2016 roku Rosjanie testowali nowy typ systemu automatycznego cumowania - KURS NA, przy okazji testowali też nową wersję systemu cumowania ręcznego - i tam pojawiły się jakieś problemy, ale także na szczęście PROGRESS zacumował nie wyrządzając uszkodzeń.

Było na odwrót: w 2015 r. Sojuz TMA-19M na skutek awarii systemu Kurs został zacumowany ręcznie. Wówczas Jurij Malenczenko przeprowadził perfekcyjny manewr połączenia - było to wtedy dość głośne.

Inaczej mówiąc - ręczne cumowanie do ISS jest opanowane do perfekcji. Więc jeśli przy automatycznym dokowaniu Starlinera pojawią się jakieś problemy to z praktycznie zerowym ryzykiem zadokują ręcznie.

[Adam.Przybyla]

o ile pomne to shuttle do stacji kosmicznych to tylko raz cumowal automatycznie;-)
Co tu sie przejmowac taka mala kapsula ... ;-) Z powazaniem
                                                                                   Adam Przybyla

[kanarkusmaximus]

o ile pomne to shuttle do stacji kosmicznych to tylko raz cumowal automatycznie;-)
Co tu sie przejmowac taka mala kapsula ... ;-) Z powazaniem
                                                                                   Adam Przybyla

Przepraszam, ale kiedy to było, że prom cumował automatycznie?

[Adam.Przybyla]

o ile pomne to shuttle do stacji kosmicznych to tylko raz cumowal automatycznie;-)
Co tu sie przejmowac taka mala kapsula ... ;-) Z powazaniem
                                                                                   Adam Przybyla

Przepraszam, ale kiedy to było, że prom cumował automatycznie?

           ... byla proba systemu dokowania automatycnego. Mysle, ze po tym mozna poszukac
w google. Cos kojarze ze bylo to juz za czasow ISS a nie Mira..
tez musialbym googlac tylko po tych faktach ... Z powazaniem
                            Adam Przybyla

[Robek]

Ale! Przełomem właśnie będzie coś takiego, że mamy (jako ludzkość) system zdolny do lotu "za kilka dni" zamiast obecnych "za kilka miesięcy". Do tego doliczmy OBOWIĄZKOWE dokowanie do stacji kosmicznej na LEO w ciągu kilku godzi (ZAMIAST DNI) i wtedy będzie jakiś postęp. 

To jednym egzemplarzem Starlinera, będzie można zrobić 2 loty w tygodniu?

[perian]

To jednym egzemplarzem Starlinera, będzie można zrobić 2 loty w tygodniu?

To raczej nigdy. Ale byłoby miło, gdyby mając flotę kilku pojazdów byłaby taka sytuacja, że jeden pojazd jest na orbicie a jakiś inny gotowy do lotu. Krótki czas przygotowania pojazdu do kolejnego lotu to piękny cel.

[Robek]

To raczej nigdy. Ale byłoby miło, gdyby mając flotę kilku pojazdów byłaby taka sytuacja, że jeden pojazd jest na orbicie a jakiś inny gotowy do lotu. Krótki czas przygotowania pojazdu do kolejnego lotu to piękny cel.

No przecież mówiłeś że "za kilka dni"?
I jakoś nie widzę większych korzyści z tego, że kolejny lot by dało radę zrobić w kilka dni, bo niby do czego coś takie by było przydatne, coś się popsuje na ISS, to chyba są przygotowani na to, że ewentualna pomoc przybędzie dopiero za kilka miesięcy?

[marekfk]

I jakoś nie widzę większych korzyści z tego, że kolejny lot by dało radę zrobić w kilka dni, bo niby do czego coś takie by było przydatne, coś się popsuje na ISS, to chyba są przygotowani na to, że ewentualna pomoc przybędzie dopiero za kilka miesięcy?

Nie przesadzaj, można sobie wyobrazić całkiem sporo scenariuszy wymagających szybkiego startu, czy to do ISS czy do załogi lecącej na/wracającej z ISS. To że do tej pory takich sytuacji nie było, to nie znaczy że nie zdarzą się nigdy. Wiele z tych twoich "przygotowań' to scenariusze zakładające po prostu ...ewakuację załogi. A jak by w ciągu 1-3 dni miała nadejść pomoc to ewakuacja nie była by konieczna.

Jeszcze więcej korzyści da natychmiastowy dostęp do orbity dla przemysłu satelitarnego, wyobraź sobie awarię na jakimś satelicie. Firma zarządzająca wyciąga kontener z magazynu, pakuje na paletę, owija streczem, przykleja etykietę i wysyła DHL-em na florydę 
48 h później satelita podejmuje pracę. Jest korzyść?

O wojsku nawet nie wspominam....