Mapowanie topograficzne Aeolis Dorsa wykonane na bazie zdjęć z HiRISE pozwoliło na znalezienie pozostałości delty rzecznej mogącej wpadać do hipotetycznego oceanu wypełniającego równiny półkuli północnej w przeszłości. Przesłanki za istnieniem takiego oceanu pojawiają się od dawna, ale jak dotąd nie znaleziono jednoznacznych dowodów. Obecnie znaleziona delta mocno wspiera tą hipotezę, ale nadal nie rozstrzyga o jej prawidłowości.
Mapowanie objęło region położony na linii brzegowej możliwego dawnego oceanu. Wcześniejsze zdjęcia z orbiterów pozwoliły na zidentyfikowanie w tym miejscu sieci kanałów odwróconych. W przeszłości były to rzeczywiste kanały którymi płynęła woda osadzając gruboziarnisty materiał. Po zaniku przepływu erozja usunęła drobnoziarnisty materiał wokół kanałów pozostawiając materiał gruboziarnisty. W ten sposób na miejscu kanałów powstały obserwowane obecnie wypukłe grzbiety. Sieć kanałów ma kształt wachlarza. Utwór taki mógł powstać na trzy sposoby: mogły zostać wyrzeźbione przez wodę spływającą ze źródeł na zboczu góry i łączyć się w dużą rzekę; duża rzeka mogła rozdzielać się na liczne kanały formując stożek aluwialny; lub rzeka tworzyła ujście deltowe na wybrzeżu dużego zbiornika wodnego. Obrazy stereoskopowe z HiRISE pozwoliły na określenie topografii tego rejonu z dokładnością pionową 1 metra, co umożliwiło zidentyfikowanie najbardziej prawdopodobnego scenariusza. dane te umożliwiły prześledzenie relacji stratygraficznych w obrębie formacji oraz oszacowanie nachylenia zboczy w kanałach w okresie w którym przepływała przez nie woda. Nachylenie zboczy pozwoliło na określenie kierunku przepływu dowodząc, że kanały rozchodziły się a nie łączyły. Wskazuje to na tworzenie stożka napływowego lub delty. Jednak w końcowych odcinkach kanałów występowało nagłe zwiększenie stopnia nachylenia zboczy, co wskazuje, że kanały były częścią delty. Wcześniejsze pozostałości delt znajdowały się przy wyraźnych granicach geologicznych, takich jak krawędzie kraterów. Tym samym mogły tworzyć się przy jeziorach wypełniających kratery. W tym wypadku delta nie znajduje się na żadnej dobrze zdefiniowanej granicy w skali lokalnej. Wskazuje to, że rzeka wpadała do dużego zbiornika wodnego takiego jak ocean. Istnieje też możliwość, że występująca kiedyś krawędź dużego krateru została zniszczona. Wymagałoby to jednak aktywności geologicznej większej niż szacowana. W toku dalszych badań planowane jest kontynuowanie analiz granicy między równinami północnymi a wyżynami południowymi w celu znalezienia dalszych dowodów istnienia oceanu w przeszłości geologicznej.
http://mars.jpl.nasa.gov/mro/news/whatsnew/index.cfm?FuseAction=ShowNews&NewsID=1493Lokalizacja Aelis Dorsa:
http://mars.jpl.nasa.gov/mro/multimedia/images/?ImageID=5427Pozostałość delty porównana z ziemskim odpowiednikiem:
http://mars.jpl.nasa.gov/mro/multimedia/images/?ImageID=5428
Wątek: Mars Reconnaisance Orbiter (MRO) (Przeczytany 129689 razy)