Osobistości - wątek zbiorczy

[Orionid]

Siergiej Aleksandrowicz Jemieljanow (03.08.1951-05.12.1992)

Siergiej Aleksandrowicz Jemieljanow został wyselekcjonowany w ramach Cywilni specjaliści grupa 7 (1984).

03.08.1951 urodził się w Kamieńsku Uralskim.

1974 ukończył Moskiewski Instytut Lotniczy, uzyskując dyplom inżyniera mechanika z produkcji samolotów.

01.04.1974 rozpoczął pracę jako inżynier w wydziale 112, a od 01.03.1975 w wydziale 012 Państwowego Biura Projektowego NPO Energia.

Pracował nad nową modyfikacją statku kosmicznego Sojuz-7K-TM z androgyniczną jednostką dokującą.

Brał udział w opracowywaniu materiałów i przeprowadzaniu pełnowymiarowych testów m.in.górnego stopnia DM (produkt 11S86), TK Sojuz (11F732, 11F615A12, 11F615A8), Salut-7 (produkt 27K).

Wysoko wykwalifikowany programista.
Studiował balistykę.

1982 ukończył wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu przy Moskiewskim Komitecie Państwowym KPZR.

1984 został powołany do korpusu kosmonautów na podstawie wyników egzaminów wewnętrznych w NPO Energia.

15.02.1984 decyzją Państwowej Komisji Międzyresortowej został zarekomendowany do wpisu na stanowisko kandydata na korpusu kosmonautów w NPO Energia.

13.04.1984 rozkazem nr 858 został powołany na stanowisko kandydata na kosmonautę testowego 291. oddziału NPO Energia.

11.1985-10.1986 przeszedł ogólne szkolenie kosmiczne w CPK.

03.1986-01.1987 szkolił się jako inżynier pokładowy trzeciej (rezerwowej) załogi statku kosmicznego Sojuz TM-2 w ramach programu drugiej głównej wyprawy na stację kosmiczną Mir (EO-2) razem z Aleksandrem Wołkowem.

28.11.1986 decyzją Międzyresortowej Komisji Kwalifikacyjnej (IQC) otrzymał uprawnienia kosmonauty testowego.

11.02.1987 został powołany na stanowisko kosmonauty testowego, zastępcy szefa 291. oddziału (oddziału kosmonautów) NPO Energia.

01.03.1987-05.1987 szkolił się jako inżynier pokładowy dublerskiej załogi statku kosmicznego Sojuz TM-4 w ramach programu trzeciej głównej wyprawy na stację kosmiczną Mir (EO-3) razem z Aleksandrem Wołkowem i Aleksandrem Szczukinem.

05.1987 został usunięty z załogi ze względów zdrowotnych, a zastąpił go Aleksandr Kaleri.

09.07.1992 został usunięty z korpusu kosmonautów ze względów zdrowotnych.

Po opuszczeniu korpusu kosmonautów pracował na stanowisku kierownika w SA TPK "Prodmarket" (АО ТПК «Продмаркет»).

05.12.1992 porucznik rezerwy Siergiej Aleksandrowicz Jemieljanow zmarł w wieku 41. lat na zawał serca.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/yemelyanov_sergei.htm
http://www.astronautix.com/y/yemelyanov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/y/yemelyanov-s.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/jemeljanov-sergej-alexandrovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_025.htm

Емельянов, Сергей Александрович (космонавт)

http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/emelyanov.htm

[Orionid]

Edwin Powell Hubble (20.11.1889–28.09.1953)

Today (20 Nov) is the 135th anniversary of the birth of Edwin Hubble (d. 1953),who was instrumental in establishing the fields of extragalactic astronomy & observational cosmology. The Hubble Space Telescope, named in his honour, was deployed from Discovery (STS-31) in April 1990

https://x.com/aisoffice/status/1859177824940175841

[Orionid]

Kurt Heinrich Debus (29.11.1908–10.10.1983)

Pierwszy dyrektor KSC.
Urodził się w Niemczech.
Inżynier elektryk, przybył do USA w 1945 i został mianowany dyrektorem NASA Launch Operations w 1962 (później przemianowanym na Kennedy Space Center).
Nadzorował 150 startów przed przejściem na emeryturę w 1974.

https://www.nasa.gov/people/dr-kurt-h-debus/
https://www.nae.edu/215692/KURT-H-DEBUS-19081983
https://www3.nasa.gov/centers/kennedy/pdf/642417main_Dr.%20Debus.pdf
https://www.nytimes.com/1983/10/11/obituaries/dr-kurt-heinrich-debus-is-dead-helped-develop-modern-rocketry.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Kurt_Debus

KSC's first director, Kurt Debus, was BTD 1908 in Germany. An electrical engineer, he came to the US in 1945 & was named Director of NASA's Launch Operations in 1962 (later renamed Kennedy Space Center). He oversaw 150 launches before retiring in 1974. He died in 1983 aged 74.

https://twitter.com/aisoffice/status/1862406208658784306

(1972?) NASA's Wildlife Neighbors. Intro by Dr. Kurt Debus (NASA 16mm Narrated)

[Orionid]

Władimir Nikołajewicz Biendierow (04.08.1924-03.06.1973)

Władimir Nikołajewicz Biendierow został wyselekcjonowany w ramach Kosmonauci grupa "Woschod" (1964).

04.08.1924 urodził się w Moskwie.

1943 ukończył Szkołę Specjalną nr 8 Sił Powietrznych w Saratowie.

10.07.1943 rozpoczął studiowanie w 2. Czkałowskim WAU, ale z powodu zmniejszonej percepcji kolorów został przeniesiony do WAS Wasilkowskiego.

1944 ukończył Wojskową Szkołę Lotniczą im. Wasilkowa.

1950 ukończył Wydział Silników Lotniczych Akademii Inżynierii Sił Powietrznych im. N.E. Żukowskiego.

17.07.1950 rozpoczął pełnienie funkcji inżyniera – starszego testera wydziału silników Dyrekcji Testów Silników i Paliw Państwowego Instytutu Badawczego Sił Powietrznych

09.09.1953 rozpoczął pełnienie funkcji głównego inżyniera w fabryce samolotów nr 156 (Biuro Projektowe A.N. Tupolewa).

23.09.1953  zgodnie z Uchwałą Rady Ministrów ZSRR z dnia 18.08.1953, pozostając w kadrach Armii Radzieckiej, został oddelegowany do Ministerstwa Przemysłu Lotniczego i pracował w Biurze Projektowym A. N. Tupolewa.

1954 wziął udział w lotach w celu przetestowania eksperymentalnego silnika.

1955-1959 brał udział w testach fabrycznych pierwszego doświadczalnego turbośmigłowego bombowca strategicznego samolotu Tu-104, systemie tankowania w locie samolotu Tu-16, w pierwszym locie oraz próbach wspólnych samolotów Tu-104A, Tu-107.

1959 brał udział w przygotowaniu samolotu Tu-114 do lotów na trasie Moskwa – Nowy Jork, Moskwa – Waszyngton.

1960 został kierownikiem bazy lotów testowych OKB-156, jednocześnie uczestnicząc w lotach próbnych jako wiodący inżynier.

1960-1963 brał udział w pierwszych próbach w locie i fabryce samolotów Tu-124 i Tu-134.

1964 od tego roku brał udział w testach wszystkich samolotów Biura Projektowego A.N. Tupolewa.

1964 pomyślnie przeszedł badania lekarskie w NIAG i uzyskał możliwość wzięcia udziału w locie na statku kosmicznym Woschod jako kandydat Ministerstwa Przemysłu Lotniczego.
Według niektórych raportów został osobiście wybrany do szkolenia przez S.P. Korolowa.

01.06.1964 rozpoczął przygotowania się do pierwszego lotu statkiem kosmicznym Woschod.

02.07.1964 przerwał treningi ze względów zdrowotnych.

02.1965 A.N. Tupolew podjął próbę ponownego zaangażowania Władimira Biendierowa w przygotowania do lotu, ale zakończyła się ona niepowodzeniem.

W samym biurze projektowym był uważany za jednego z możliwych kandydatów do udziału w lotach testowych systemów lotniczych i kosmicznych, nad którymi pracowano w biurze projektowym w latach 60-tych.

03.06.1973 generał dywizji służby inżynieryjno-technicznej (Генерал-майор инженерно-технической службы) Władimir Nikołajewicz Biendierow zginął w wieku 48. lat w katastrofie samolotu Tu-144 podczas pokazu lotniczego Le Bourget pod Paryżem.

Ustanowił 22 rekordy świata w sportach lotniczych.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/benderov_vladimir.htm
http://www.astronautix.com/b/benderov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/b/benderov-v.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/benderov-vladimir-nikolajevic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_086.htm

Бендеров, Владимир Николаевич

https://testpilot.ru/base/2010/06/benderov-v-n/

http://www.astronet.ru:8105/db/msg/1164062
https://weebau.com/astros_cis/benderov_vladimir.htm
https://www.findagrave.com/memorial/113391419/vladimir-nikolaevich-benderov
http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/benderov.htm

https://www.flightglobal.com/safety/tu-144-crash-puzzle-persists-50-years-after-fatal-paris-display/153782.article
https://theaviationgeekclub.com/video-the-crash-of-russian-tupolev-tu-144-supersonic-transport-aircraft-at-1973-paris-air-show/
https://en.wikipedia.org/wiki/1973_Paris_Air_Show_Tu-144_crash
KHW https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=800.msg184740#msg184740

[Orionid]

Hal Walker (28.07.1933-12.2024) [91]

Odegrał kluczową rolę w badaniach nad laserowym pomiarem odległości do Księżyca podczas programu Apollo.
Bardzo ważny eksperyment związany z Apollo 11.

Innovative Lives: Hal Walker, The Coherent Light of Persistence

On August 1, 1969, a tall, pleasant-featured black man of 36 manned a powerful laser at the Lick Observatory in Santa Clara, CA. At his command a pulse of concentrated coherent light shot toward the moon, aimed at a mirror placed on the lunar surface by Apollo 11 astronauts Buzz Aldrin and Neil Armstrong. The reflected beam was timed by sensitive detectors here on Earth, for the first time measuring to within five meters the exact distance between us and our nearest planetary neighbor.

https://invention.si.edu/invention-stories/innovative-lives-hal-walker-coherent-light-persistence

Scientist and Professor Hildreth ‘Hal’ Walker, Jr. Passes Away
December 4, 2024

Laser Scientist and professor Hildreth (Hal) Walker, Jr., has passed away peacefully in Cape Town, South Africa with his wife, STEM Pioneer Dr. Bettye Walker, by his side. He was 91 years old.

Walker was the first person to successfully fire the KORAD-1500 Ruby Laser to the moon in 1969 during the Apollo 11 Moon Landing when American astronauts Neil Armstrong and Edwin “Buzz” Aldrin became the first humans ever to land on the moon. This significant achievement, now known as the Lunar Ranging Experiment (LURE), was the only interactive planetary experiment for the first Moon Landing. 

It is also one of the Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) Milestones #198. These milestones celebrate significant accomplishments in electrical engineering and reflect Walker’s importance to the field. (...)
https://lasentinel.net/scientist-and-professor-hildreth-hal-walker-jr-passes-away.html

Oral-History:Hal Walker
DATE: 2 August 2019
https://ethw.org/Oral-History:Hal_Walker

https://www.latimes.com/archives/la-xpm-1995-07-04-ls-19986-story.html
https://www.kark.com/business/press-releases/ein-presswire/767645772/the-national-space-society-mourns-the-passing-of-hildreth-hal-walker/
http://www.collectspace.com/ubb/Forum38/HTML/002619.html
https://www.npr.org/transcripts/1088669629
----
https://www.csmonitor.com/Science/2012/1012/Space-shuttle-Endeavour-A-final-2-m.p.h.-mission-through-Los-Angeles

[Orionid]

Andriej Jewgienjewicz Zajcew (05.08.1957-05.05.2010)

Andriej Jewgienjewicz Zajcew został wyselekcjonowany w ramach Cywilni specjaliści grupa 8 (1985).

05.08.1957 urodził się w mieście Tuła.

1980 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Wyższej Szkoły Technicznej w Moskwie im. N.E. Baumana, uzyskując dyplom z „Produkcji lotniczej”.

23.04.1980 rozpoczął pracę jako inżynier w 17. oddziale NPO Energia.
Prowadził tam m. in. prace nad obliczeniami obciążeniowymi dla 27K, 27KS, 17F19.

02.09.1985 decyzją Głównej Komisji Międzyresortowej został powołany do korpusu kosmonautów NPO Energia.

1985-1986 odbył ogólne szkolenie kosmiczne.

28.11.1986 decyzją Ministra Inżynierii Ogólnej ZSRR otrzymał uprawnienia kosmonauty testowego.

11.02.1987 został powołany na stanowisko kosmonauty doświadczalnego korpusu kosmonautów w 291. oddziale.

02.1987-11.1987 odbył szkolenie na inżyniera pokładowego trzeciej (rezerwowej) załogi w ramach programu EO-3 na stację kosmiczną Mir razem z Władimirem Lachowem.

11.1987-03.1988 szkolił się jako inżynier pokładowy rezerwowej załogi radziecko-bułgarskiej statku kosmicznego Sojuz TM-5 w ramach programu 2. wyprawy wizytującej (EP-2) na stację kosmiczną Mir razem z Władimirem Lachowem i Krasimirem Michajłowem Stojanowem.

03.1988 został usunięty ze szkolenia ze względów zdrowotnych i zastąpiony w załodze przez Aleksandra Aleksandrowicza Sieriebrowa.

1990-1991 odbył grupowe szkolenie do lotu na stację kosmiczną Mir.

Razem z Walerijem Grigorjewiczem Korzunem i Helen Patricią Sharman, Zajcew wziął udział w szkoleniu „morskim” na Morzu Czarnym.

19.05.1991-07.1991 szkolił się jako inżynier pokładowy trzeciej (rezerwowej) załogi w ramach programu EO-10 ​​na stację kosmiczną Mir razem z Anatolijem Jakowlewiczem Sołowjowem.

07.1991 załoga została rozwiązana w związku ze zmianą programu lotów (organizacja lotów w ramach programu austriackiego i kazachskiego).

14.03.1996 rozkazem Dyrektora Generalnego RKA nr 32 został zwolniony z korpusu kosmonautów w wieku 38. lat w związku z przejściem na emeryturę.

14.03.1996 rozpoczął pracę jako wiodący inżynier ds. testów w 293. dziale RSC Energia.

05.05.2010 starszy porucznik rezerwy Andriej Jewgienjewicz Zajcew zmarł w wieku 52. lat.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/zaytsev_andrei.htm
http://www.astronautix.com/z/zaitsev.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/z/zaitsev-a.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/zajcev-andrej-jevgenijevic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_041.htm

Зайцев, Андрей Евгеньевич

http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/zaytsev.html

[mss]

Zmarł generał porucznik inżynier Ladislav Klíma:

Grupa czechosłowackich kandydatów Interkosmos 1 na lot Sojuza 28 w 1978 roku:

Ladislav Klíma

Michal Vaclavik @Kosmo_Michal

Zemřel genpor. Ing. Ladislav Klíma (na snímku vpravo). Mimo mnoha jiného byl jedním z čtveřice československých pilotů, kteří koncem roku 1976 odletěli do Moskvy k podrobným lékařským prohlídkám. Nakonec se kosmonautického výcviku účastnil Vladimír Remek a Oldřich Pelčák.

https://twitter.com/Kosmo_Michal/status/1869413299462488473

https://x.com/Kosmo_Michal/status/1869413299462488473

[Orionid]

Ladislav Klíma (11.05.1949-16.12.2024) [75]

W 1976 razem z Vladimírem Remkiem, Oldřichem Pelčákiem i Michalem Vondrouskiem Klíma znalazł się wśród pierwszej  czwórki czechosłowackich pilotów w programie Interkosmos.
Z tej czwórki żyje już tylko Vladimír Remek.

11.05.1949 urodził się w Prachaticach w województwie południowoczeskim.

1974 ukończył Szkołę Lotniczą w Brnie.

Uzyskał  wykształcenie wyższe z tytułem „inżyniera”.

Służył w 28 Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego (Stíhací Bombardovací Letecký Pluk – SBOLP), latał na SU-7 i MiG-23 BN.

Połowa 09.1976 został wybrany przez czechosłowackich lekarzy do grona 8 półfinalistów w ramach programu Intercosmos.

10.11.1976 zlazł się wśród czterech finalistów wybranych przez sowieckich lekarzy, którzy udali się na ostatni etap dwutygodniowych badań lekarskich do Moskwy.

30.11.1979-01.07.1985 był dowódcą pułku.

05.07.1985 rozpoczął dowodzenie 34 Dywizją Powietrzną.

08.09.1993-31.10.1993 dowodził 1. Mieszanym Korpusem Lotniczym.

01.11.1993-30.05.1997 był dowódcą 3. Korpusu Lotnictwa Taktycznego.

30.04.1997 dostał nominację na generała broni.

01.07.1997-30.09.2001 był Naczelnym Dowódcą Czeskich Sił Powietrznych.

30.09.2001 zrezygnował z dowodzenia Czeskimi Siłami Powietrznymi, przechodząc w stan spoczynku.

https://www.astronaut.ru/index/in_pers/08_003.htm

https://www.valka.cz/Klima-Ladislav-t94317
https://www.seznamzpravy.cz/diskuze/domaci-zivot-v-cesku-zemrel-byvaly-velitel-ceskych-vzdusnych-sil-ladislav-klima-266710

T-R

Zemřel bývalý šéf vzdušných sil Ladislav Klíma (†75). „Modré nebe, pane generále,“ vzkazují kolegové
Autor: ČTK - 18. prosince 2024 • 16:15

Někdejší velitel armádních vzdušných sil generál Ladislav KlímaKlíma mohl být prvním českým kosmonautem. Nakonec se do vesmíru podíval Vladimír Remek.Legendární stíhačky MiG-21, které české letectvo využívalo od roku 1961 do roku 2005.Legendární stíhačky MiG-21, které české letectvo využívalo od roku 1961 do roku 2005.

Zemřel pilot a bývalý velitel českých vzdušných sil Ladislav Klíma, bylo mu 75 let. Na sociální síti Instagram to oznámily vzdušné síly české armády. Klíma v jejich čele stál od července 1997 do září 2001, tedy mimo jiné v době, kdy Česko vstoupilo do Severoatlantické aliance. Následně na vlastní žádost odešel do civilu.

Český svaz letectví uvedl, že Klíma zemřel po krátké těžké nemoci v pondělí 16. prosince. Poslední rozloučení se bude konat v pondělí 23. prosince v Hradci Králové.

Klíma se v roce 1976 spolu s Vladimírem Remkem, Oldřichem Pelčákem a Michalem Vondrouškem dostal do užšího výběru čtyř československých pilotů pro program Interkosmos. Do vesmíru se nakonec v roce 1978 podíval Remek.

„Skvělý pilot, neustále klidný a vyrovnaný. Výborný kamarád, skvělý člověk, špičkový odborník, který sloužil po boku prvního československého astronauta a přiblížil naše letectvo standardům aliance. Velitel, na kterého se nezapomíná,“ uvedly vzdušné síly.

„Sbohem, kamaráde. Generálporučík Ladislav Klíma včera odešel do leteckého nebe. Skvělý pilot, neustále klidný a vyrovnaný. Výborný kamarád, skvělý člověk, špičkový odborník, který sloužil po boku prvního Československého astronauta a přiblížil naše letectvo standardům Aliance. Velitel, na kterého se nezapomíná. Modré nebe, pane generále,“ stojí v připomínkovém příspěvku vzdušných sil.

https://www.blesk.cz/clanek/zpravy-udalosti/802206/zemrel-byvaly-sef-vzdusnych-sil-ladislav-klima-75-modre-nebe-pane-generale-vzkazuji-kolegove.html

[Orionid]

James Wayne 'Woody' Wood (09.08.1924- 01.01.1990)

Był astronautą Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w programie X-20 Dyna-Soar.

09.08.1924 urodził się w Paragould w stanie Arkansas, ale wychowany był w Pueblo w Kolorado.

1943 wstąpił do Korpusu Powietrznego Armii jako kadet lotniczy i został pilotem bombowca B-17.

Podczas II wojny światowej odbył 10 misji bojowych nad Francją i Niemcami.

Po zakończeniu wojny przekwalifikował się na pilota myśliwca i odbył 100 misji bojowych podczas wojny koreańskiej na F-80 Shooting Star, pierwszym amerykańskim myśliwcu odrzutowym użytym w warunkach wojny.

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych służył jako instruktor broni, następnie w 1954 roku wstąpił do Instytutu Technologii Sił Powietrznych w Wright-Patterson AFB.

1956 ukończył Air Force Institute of Technology w Wright-Patterson AFB, uzyskując tytuł licencjata w dziedzinie inżynierii aeromechanicznej.

Po ukończeniu studiów pracował w Centrum Testów Lotów Sił Powietrznych (AFFTC) w bazie sił powietrznych Edwards.

Później ukończył Szkołę Pilotów Sił Powietrznych i Kosmicznych w tej samej bazie.

Przez kolejne 9 lat pełnił funkcję pilota doświadczalnego, pracując nad programami F-102, F-104, F-5, M2-F1.

Był pierwszym pilotem samolotu F-111 ze zmienną geometrią skrzydeł.

1959 James Wood znalazł się wśród 32 finalistów pierwszej grupy astronautów NASA, ale nie został przyjęty.
Byłby 8. członkiem 1. grupy astronautów NASA, gdyby wybranych zostało 8.

04.1960 w sposób poufny został wpisany na listę 7. astronautów wybranych do lotu na wojskowym statku kosmicznym X-20 Dyna-Soar.

15.03.1962 rozpoczął specjalne 8-miesięczne szkolenie na pilota inżyniera.

20.09.1962 po raz pierwszy publicznie ujawniono nazwiska astronautów projektu X-20.

10.12.1963 program został oficjalnie zamknięty.

Według nieoficjalnych informacji za głównego kandydata do pierwszego lotu X-20, który miał odbyć się w 07.1966, uznawano majora Wooda.

1968-1969 podczas wojny w Wietnamie, Wood wykonał 34 misje bojowe jako pilot F-4 Phantom, stacjonując w Tajlandii i Sajgonie w Wietnamie Południowym.

Wrócił do Stanów Zjednoczonych, aby wziąć udział w 2-letnim programie testów najnowszego myśliwca F-15 Eagle w bazie Wright-Patterson AFB, po czym został przeniesiony do Edwards, gdzie objął stanowisko dowódcy operacji testowych, nadzorując 1200 żołnierzy, cywilnych pilotów, inżynierów.

Po przejściu na emeryturę w Siłach Powietrznych pracował dla kilku linii lotniczych w południowej Kalifornii jako pilot i konsultant, m.in. w Flight Systems Inc i Tracor Company.

01.01.1990  pułkownik Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w stanie spoczynku James Wayne 'Woody' Wood  zmarł w wieku 65. lat w Melbourne na Florydzie.

Miał ponad 6000 godzin nalotu na 35 typach samolotów.

http://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/wood_james.htm
http://www.astronautix.com/w/wood.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/w/wood-j.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/wood-james-wayne.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/13_0109.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/James_W._Wood
https://de.wikipedia.org/wiki/James_W._Wood

https://www.findagrave.com/memorial/82537566/james-wayne-wood

[mss]

Osobistości, które zmarły w mijającym roku:

Stephane SEBILE @spacemen1969
ils nous ont quittés en 2024

Richard H. Truly (1937-2024), astronaute
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/02/dispation-de-lastronaute-richard-h.html

Thomas P. Stafford (1930-2024), astronaute
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/03/disparition-de-lastronaute-thomas-p.html

George W.S. Abbey (1932-2024), NASA
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/03/disparition-de-george-ws-abbey-1932.html

Vladimir Aksionov (1935-2024), cosmonaute
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/04/disparition-du-cosmonaute-vladimir.html

Muhammed Faris (1951-2024), cosmonaute syrien
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/04/disparition-de-muhammed-faris-1951-2024.html

Bill Anders (1933-2024), astrpnaute
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/06/deces-de-lastronaute-americain-bill.html

Vyacheslav Zudov (1942-2024), cosmonaute
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/06/disparition-du-cosmonaute-vyacheslav.html

Joe H. Engle (1932-2024), astronaute
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/07/disparition-de-lastronaute-joe-h-engle.html

Jon A. McBride (1943-2024), astronaute
https://spacemen1969.blogspot.com/2024/08/disparition-de-lastronaute-jon-mcbride.html

Tony Blackman (1928-2024), pilote d'essais
https://aviation1-spacemen1969.blogspot.com/2024/11/tony-blackman-1928-2024-grande-bretagne.html

https://x.com/spacemen1969/status/1874052289469542808

[Orionid]

Spis tych, którzy odeszli w 2024 lub informacja o tym została upubliczniona (wg PFA).

D* Frank Daniel Frazier (17.11.1929-??.11.2023)

C* Luboš Kohoutek (29.01.1935-30.12.2023)

B Laurence Reginald Ward Johnson MBE (07.02.1927–16.01.2024)

A Piotr Węgleński (29.06.1939-19.01.2024)

C Arno Allan Penzias (26.04.1933-22.01.2024)

D Aleksandr Aleksandrowicz Skworcow (ojciec) (08.06.1942-28.01.2024)

C Ferenc Pavlics (03.02.1928–14.02.2024)

E Richard Harrison 'Dick' Truly (12.11.1937-27.02.2024)

E Thomas Patten Stafford (17.09.1930-18.03.2024)

C George William Samuel Abbey (21.08.1932–24.03.2024)

B Peter Ware Higgs (29.05.1929-08.04.2024)

E Władimir Wiktorowicz Aksjonow (01.02.1935-09.04.2024)

A Anatolij Nikołajewicz Kwoczur (16.04.1952-15.04.2024)

E Muhammed Ahmed Faris (26.05.1951-19.04.2024)

D Štefan Gombík (17.10.1951-21.04.2024)

C James Dean 22.03.2024 [92]

C Charlie Hobson Dry (27.10.1938-2024)

A Richard Glenn Rutan (01.07.1938–03.05.2024)

C Jeff Bingham (20.09.1946-16.05.2024)

D Gene Nora Jessen (10.01.1937-21.05.2024)

E William Alison Anders (17.10.1933-07.06.2024)

C Edward C. Stone (23.01.1936-09.06.2024)

C Wang Yongzhi ( 王永志) (17.11.1932–11.06.2024)

E Wiaczesław Dmitrijewicz Zudow (08.01.1942-12.06.2024)

B Donald McNichol Sutherland (17.07.1935-20.06.2024)

C Peter C. Theisinger (07.08.1945–26.06.2024)

C William Eli Burrows (27.03.1937–29.06.2024)

B Jerzy Oskar Stuhr (18.04.1947-09.07.2024)

E Joe Henry Engle (26.08.1932-10.07.2024)

B Shannen Maria Doherty (12.04.1971–13.07.2024)

A Michel Rétif (17.02.1923-23.07.2024)

E Jon Andrew McBride (14.08.1943-07.08.2024)

D Aleksiej Siergiejewicz Borodaj (28.07.1947-10.08.2024)

C Scott Andrews (30.09.1954-27.08.2024)

B James Earl Jones (17.01.1931–09.09.2024)

C Jean-Pierre Lasota-Hirszowicz (16.10.1942-31.10.2024)

B Tony Todd (04.12.1954–06.11.2024)

C Hal Walker (28.07.1933-12.2024)

D Ladislav Klíma (11.05.1949-16.12.2024)

C Jimmy Carter Carter Jr. (01.10.1924-29.12.2024)

Armstrong Air & Space Museum @armstrongspace 4:38 PM · Dec 31, 2024
This year, the world said goodbye to several legendary #NASA astronauts who inspired us through their courage and pioneering spirit.
- Bill Anders   
- Joe Engle
- Jon McBride 
- Tom Stafford
- Richard Truly
May their legacies serve as inspiration for future endeavors.

https://twitter.com/armstrongspace/status/1874118046257975319

[Orionid]

New Yorkers in Space
Patrick Chase Sep 9, 2021

(...) Bronx, Mario Runco Jr. (1952-). A Bronx native, Mario Runco Jr. spent more than 22 days in space over 3 shuttle missions. His tireless work ethic saw him play a supporting role in dozens more. He also played a significant role in developing the windows aboard the International Space Station, among other optics innovations.

Plattsburgh, Michael Anderson (1959–2003). Born in Plattsburgh, Michael Anderson was raised in Spokane, Washington, eventually becoming a decorated Air Force pilot. After spending 8 days in space aboard the Shuttle Endeavour in 1998, he and his 6 crewmates perished onboard the Shuttle Columbia when it disintegrated upon re-entry in February, 2003.

Queens, Karol Bobko (1937-). A Queens native who graduated from Brooklyn Technical High School, Karol Bobko was a member of the 1st Air Force Academy graduating class. He would go on to spend more than 16 days in space on 3 separate Shuttle missions. He was the 1st Air Force Academy graduate to go to space.

Syracuse, Jeanette Epps (1970-). An aerospace engineer who also holds patents with the Ford Motor Company and spent time as a Technical Intelligence Officer for the CIA, Syracuse native Jeanette Epps is slated to launch aboard Boeing’s CST-100 Starliner spacecraft for her 1st spaceflight sometime in 2021 or 2022. She will serve as a permanent ISS crewmember during her mission, becoming the 1st African American woman to do so. (...)
https://medium.com/@patrick.chase.814/new-yorkers-in-space-6f32abf21766

[Orionid]

Walentin Stiepanowicz Warłamow (15.08.1934-02.10.1980)

Walentin Stiepanowicz Warłamow został wyselekcjonowany w ramach WWS grupa 1 (1960).

1953 ukończył 24. Wojskową Szkołę Lotniczą Wstępnego Szkolenia Pilotów Sił Powietrznych Zachodniosyberyjskiego Okręgu Wojskowego.

1955 ukończył Stalingradzką Wojskową Szkołę Pilotów Zachodniosyberyjskiego Okręgu Wojskowego i uzyskał specjalizację „pilot samolotów myśliwskich”.

1956-1957 studiował jeden kurs na wieczorowym uniwersytecie marksizmu-leninizmu przy Komitecie Miejskim KPZR w Orle.

18.01.1956 rozpoczął pełnienie służby jako pilot.

13.12.1957 rozpoczął pełnienie służby jako starszy pilot 3. Gwardyjskiego Pułku Lotnictwa Myśliwskiego Obrony Powietrznej 15. Gwardyjska Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego ​​Obrony Powietrznej w mieście Orzeł.

Pełnił tę funkcję do momentu wstąpienia do oddziału kosmonautów,

Służył w tym samym garnizonie (dwa pułki) z Marsem Rafikowem i Walentinem  Fiłatjewem.

28.04.1960 na rozkaz Naczelnego Dowódcy Sił Powietrznych nr 540, został przyjęty jako student-kosmonauta do Centrum Szkolenia Kosmonautów Sił Powietrznych.

05.1960 rozpoczął ogólne szkolenie kosmiczne,

24.07.1960, podczas pływania w Jeziorach Niedźwiedzich w pobliżu wsi Czkałowskij, zanurkował i uderzył głową o dno, doznając poważnego urazu kręgu szyjnego.

Przez długi czas leczono go w szpitalu.

06.03.1961 na rozkaz Naczelnego Dowódcy Sił Powietrznych nr 0321, został usunięty z oddziału kosmonautów z powodu choroby (przemieszczenie kręgu szyjnego).

03.1961-11.1980 po usunięciu  z korpusu kosmonautów  pełnił różne funkcje w Centrum Szkolenia Kosmonautów.

06.03.1961 rozpoczął pełnienie funkcji zastępcy szefa stanowiska dowodzenia kontroli lotów kosmicznych i dowódcy stanowisk dowodzenia kontroli lotów kosmicznych Wydziału Kosmonautów Centrum Szkolenia Kosmonautów.

16.01.1963 rozpoczął pełnienie funkcji asystenta kierownika wydziału szkolenia kosmicznego w departamencie szkolenia lotniczego i kosmicznego Centrum Szkolenia Kosmonautów Sił Powietrznych.

1964-1965 studiował jeden kierunek w katedrze korespondencyjnej Wydziału Elektroniki i Technik Komputerowych.

14.03.1966 rozpoczął pełnienie funkcji asystenta kierownika III wydziału szkolenia kosmicznego 1 Centrum Wyszkolenia Kosmonautów.

08.09.1967 rozpoczął pełnienie funkcji starszego instruktora szkolenia lotniczego i kosmicznego, testera III wydziału 1 Centrum Wyszkolenia Kosmonautów.

30.11.1969 rozpoczął pełnienie funkcji nawigatora testowego V wydziału I instytutu badawczego Centrum Wyszkolenia Kosmonautów.

30.04.1974 rozpoczął pełnienie funkcji asystenta głównego inżyniera, testera II oddziału IV wydziału I wydziału I instytutu badawczego Centrum Wyszkolenia Kosmonautów.

29.09.1978 został przeniesiony na to samo stanowisko w I Wydziale VI Departamentu I Zarządu.

02.11.1980 podpułkownik Walentin Stiepanowicz Warłamow zmarł  w wieku 46. lat na skutek krwotoku mózgowego spowodowanego urazem czaszkowo-mózgowym (poślizgnął się w domu w łazience i mocno uderzył głową o kafelki).

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/varlamov_valentin.htm
http://www.astronautix.com/v/varlamov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/v/varlamov-v.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/varlamov-valentin-stepanovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_079.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Valentin_Varlamov
Варламов, Валентин Степанович
https://pl.wikipedia.org/wiki/Walentin_War%C5%82amow
https://en.wikipedia.org/wiki/Valentin_Varlamov

http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/varlamov.htm

https://weebau.com/astros_cis/varlamov_valentin.htm
http://astrolab.ru/cgi-bin/galery.cgi-id=32&no=1468.html
https://cosmos.vdnh.ru/izdoma/v-shage-ot-mechty-neletavshie-kosmonavty-pervogo-otryada/

[Orionid]

Dmitrij Władimirowicz Bakanow 07.10.1985

06.02.2025 został mianowany nowym szefem Roskosmosu i jest pod rząd trzecim byłym wicepremierem mianowanym na to stanowisko.
Posiada doświadczenie w przemyśle kosmicznym.

Владимир Путин назначил нового главу «Роскосмоса»: кто такой Дмитрий Баканов

С 2008 года занимал различные должности в компании «Ситроникс». Затем с 2011 по 2019 годы возглавлял спутниковую систему «Гонец», запущенную для оказания услуг связи сеть низкоорбитальных космических аппаратов. Нужно заметить, что многие сравнивали «Гонца» со Starlink Илона Маска, хотя это не совсем корректно - системы не конкурируют, выполняя разные функции. Российская спутниковая сеть используется для передачи данных мониторинга и персональных коммуникаций, а американская - предоставляет широкополосной доступ в интернет.

https://www.kp.ru/daily/27661/5045865/

http://www.collectspace.com/ubb/Forum38/HTML/002622.html
https://www.russianspaceweb.com/roskosmos.html#2025

Баканов, Дмитрий Владимирович
RPK https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=180.msg196707#msg196707

Putin picks former deputy PM Borisov to head Roscosmos
http://www.collectspace.com/ubb/Forum38/HTML/002472.html

Anatoly Zak @RussianSpaceWeb 5:53 PM · Feb 6, 2025
IMHO, this move is another rearranging of chairs on a deck of the Titanic. Space program survived previous phase of the Russian Empire disintegration thanks to cooperation with the West. By now, Putin flashed Russia's reputation down the drain, so there is no another chance.

https://x.com/RussianSpaceWeb/status/1887545078631026973

Anatoly Zak @RussianSpaceWeb·Feb 7
Another photo of new head of Roskosmos circulating online (perhaps from audition for Sky Captain and the World of Tomorrow):

https://x.com/RussianSpaceWeb/status/1887647300907917496

[Orionid]

Walerij Aleksandrowicz Romanow (18.08.1946-18.09.2014)

Walerij Aleksandrowicz Romanow został wyselekcjonowany w ramach Kosmonauci-badacze OKB Czełomieja grupa 3 (1978).

1970 roku ukończył Moskiewską Wyższą Szkołę Techniczną im. Baumana.
Obronił dyplom z zakresu systemów podtrzymywania życia na stacjach kosmicznych.

1970 rozpoczął pracę jako inżynier w ЦКБМ (Центральное конструкторское бюро машиностроения).

1973 rozpoczął pracę jako starszy inżynier w ЦКБМ (Центральное конструкторское бюро машиностроения).

26.07.1973 otrzymał od Instytutu Górniczo-Hutniczego pozwolenie na odbycie kosmonautycznego szkolenia specjalistycznego.

1975 rozpoczął pracę jako główny inżynier w ЦКБМ (Центральное конструкторское бюро машиностроения).

1974-1975 odbył gruntowne szkolenie teoretyczne w ramach programu Almaz OPS i w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Budowy Maszyn (ЦКБМ).

17.06.1975-25.07.1975 odbywał szkolenie spadochronowe i lotnicze w aeroklubie DOSAAF w mieście Sierpuchów.

Wykonał 16 skoków ze spadochronem i latał samolotem Jak-18A (z instruktorem), a czas lotu wyniósł 8,5 godziny.

Był dowódcą załogi kompleksu naziemnego Analog podczas lotów stacji Salut-3 i Salut-5.

09.1976 i 10.1976 brał udział w pracach nad rozwojem skafandrów kosmicznych Sokol-KW i Orlan-D.

19.01.1978-08.02.1978 brał udział w testach nieważkości w ramach programu Ałmaz na pokładzie samolotu Tu-104, gdzie przeszedł 50 trybów lotu.

04.1978-06.1978 odbył szkolenie w szkole nurkowania nad Morzem Czarnym w pobliżu Eupatorii na Przylądku Tarchankut.
Wykonywał prace instalacyjne na głębokości 10 - 15 metrów.

02.10-1978-20.10.1978 odbywał szkolenie teoretyczne w Instytucie Badawczym-30 (osiedle Czkałowskij) w TKS i WA.

01.12.1978 został wybrany do grupy kosmonautów decyzją Państwowej Komisji Międzyresortowej.

1979 odbył szkolenie teoretyczne z zakresu konstrukcji TKS w filii Filewskiej Centralnego Biura Konstrukcyjnego Budowy Maszyn.
Wykonywał prace w skafandrze kosmicznym, ćwiczył działania załogi na wypadek lądowania statku kosmicznego na wodzie, a także w sytuacjach awaryjnych podczas nienormalnego lądowania statku kosmicznego.
Brał udział w opracowaniu instrukcji dla załogi pokładowej.

1979 został włączony jako inżynier pokładowy do załogi rezerwowej (Giennadij Wasiljewicz Sarafanow, W.A. Romanow, Władimir Jewgienjewicz Preobrażenskij).

20.11.1979-28.11.1979 załoga uczestniczyła w Międzywydziałowych Kompleksowych Próbach TKS, w ramach których realizowano ośmiodniowy program lotów na analogu okrętu (WA nr 004 z zadokowaną makietą FGB M11F77).
Testy przeprowadzono w Instytucie Badawczym 30 (osiedle Czkałowskij) w ramach przygotowań do pierwszego załogowego autonomicznego lotu TKS.

1982 wziął udział w próbach morskich jednostek WA (nr 003A i nr 003B) na Morzu Czarnym w pobliżu miasta Teodozja na specjalnym statku Sewan.
Testy obejmowały pracę załogi w WA, który znajdował się na wodzie przez trzy dni przy stanie morza 3, a także ewakuację WA wraz z załogą przy pomocy śmigłowca Mi-8.

08.1982 przeszedł szkolenie przetrwania w górach Tien Szan jako członek grupy kosmonautów dowodzonej przez Jurija Aleksandrowicza Sienkiewicza.

04.1987 rozpoczął pracę jako kierownik działu rozwoju złożonych stanowisk modelarskich w НПО машиностроения.

1990 został kierownikiem wydziału НПО машиностроения, zajmował też stanowisko zastępcy kierownika Centralnego Biura Konstrukcyjnego Budowy Maszyn.

14.01.2014 na konferencji pracowników JSC „MIC „NPO Maszynostrojenija”  został zatwierdzony na członka komisji
przedsiębiorstwa zajmującej się kwestiami społecznymi.

18.09.2014 Walerij Aleksandrowicz Romanow zmarł w wieku 68. lat.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/romanov_valeri.htm
http://www.astronautix.com/r/romanov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/r/romanov-v.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/romanov-valerij-alexandrovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_065.htm

Романов, Валерий Александрович

http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonavty-npomash/romanov-valerij-aleksandrovich.html